

Het droevige nieuws heeft ons bereikt dat in de nacht van 18 op 19 juni erelid Toon Buijs is overleden. Toon zou waarschijnlijk zelf moeite hebben gehad met de kwalificatie “clubicoon”, maar zo mogen we hem gezien zijn verdiensten voor DBGC natuurlijk wel aanmerken.
Als kleine jongen speelde Toon voor Don Bosco, maar vanaf de fusie met Grijsoord op 1 juni 1957 was Toon onafgebroken DBGC’er: de club die hem tot aan zijn overlijden na aan het hart lag en waarvan hij alle ups en downs meebeleefde.
Leden op gevorderde leeftijd herinneren zich Toon wellicht nog als speler, nog veel meer leden maakten hem mee als trainer of elftalleider. Toon vatte zijn taak serieus op en organiseerde de trainingen en begeleiding van de spelers naar beste vermogen. Zowel bij de selectie teams als de lagere elftallen. Hij was een man van weinig woorden, maar spelers die er in zijn ogen de kantjes vanaf liepen konden rekenen op een donderpreek. En daarbij maakte het niet eens zo heel veel uit of je nou in het eerste of achtste speelde.
Naast training en begeleiding, waakte Toon als een kloek over de inventaris van DBGC: gebouwen, de ballen, de doelen, de vlaggen, de machines, de gereedschappen enz. Hij was tot op hoge leeftijd dagelijks in zijn werkplaats op de Koepel te vinden en hield zich bezig met onderhoud en reparatie en maaide en beregende de velden. Het overlijden van zijn vrouw Rie was een zware klap. Binnenvetter als hij was, sprak hij hoogstzelden over het verlies en stortte zich met misschien nog wel meer overgave op ZIJN club. Voor zijn jarenlange inzet ontving Toon een koninklijke onderscheiding: een meer dan terechte blijk van waardering.
Toons betrokkenheid bij DBGC was enorm. Zelden sloeg hij een (jaar)vergadering over en de goede reputatie van onze club stond bij hem hoog in het vaandel. Toon kon fel uit de hoek komen als het verenigingsbelang naar zijn mening in het geding was.
Over de renovatie van onze accommodatie liet Toon niet zoveel los. Hij zal hebben beseft dat het broodnodig was, maar tegelijkertijd verloor hij stukje bij beetje zijn vertrouwde omgeving en werkplek en hij moet zich soms wat ontheemd gevoeld hebben. Daarnaast ging zijn gezondheid hem parten spelen. Hij liet zich nog regelmatig zien, maar het onderhoud en de werkzaamheden veranderden van karakter en werden door nieuwe mensen opgepakt. ’s Zaterdags was Toon er nog altijd als supporter en voor de ontvangst en begeleiding van de scheidsrechters.
De laatste maanden zagen we hem niet of nauwelijks meer en dat bleek de voorbode van zijn steeds verder afnemende gezondheid. Hij had waarschijnlijk dolgraag gewild, maar gebrek aan energie en uithoudingsvermogen kluisterden hem aan huis.
Toon is 90 jaar oud geworden. DBGC verliest met zijn overlijden een in Oude Tonge en wijde omgeving gerespecteerd clubman. We wensen de familie en vrienden alle sterkte toe.
Op zijn favoriete plek, Sportpark de Koepel, is er gelegenheid tot condoleren en afscheid nemen op dinsdag 24 juni 2025 van 19.00 tot 20.00 uur. Alle leden van DBGC zijn hiervoor uitgenodigd.
