💬 𝗜𝗻 𝗴𝗲𝘀𝗽𝗿𝗲𝗸 𝗺𝗲𝘁 𝗲𝗲𝗻 𝗕𝗹𝗮𝘂𝘄-𝗪𝗶𝘁𝘁𝗲 💬

𝘞𝘢𝘯𝘯𝘦𝘦𝘳 𝘦𝘯 𝘸𝘢𝘢𝘳𝘰𝘮 𝘣𝘦𝘯𝘵 𝘶 𝘣𝘦𝘨𝘰𝘯𝘯𝘦𝘯 𝘢𝘭𝘴 𝘷𝘳𝘪𝘫𝘸𝘪𝘭𝘭𝘪𝘨𝘦𝘳 𝘣𝘪𝘫 𝘋𝘉𝘎𝘊?

“Dat begon toen ik coach werd van het tweede elftal met Koos Pulleman als vaste vlagger. Dat heb ik zeven jaar gedaan, van mijn 35e tot mijn 42e. Later, toen ik was gestopt met werken, vroeg Hans Heijblom me eens aan de bar of ik wilde helpen in de werkploeg. Ik dacht: ik kijk wel even. Maar ja, één keer meehelpen en ik zat er direct in, haha. Niet veel later vroeg Nell Heijblom me ook nog om achter de bar te helpen. En zo bleef ik hangen.”

𝘞𝘢𝘵 𝘪𝘴 𝘶𝘸 𝘮𝘰𝘰𝘪𝘴𝘵𝘦 𝘩𝘦𝘳𝘪𝘯𝘯𝘦𝘳𝘪𝘯𝘨 𝘶𝘪𝘵 𝘢𝘭 𝘥𝘪𝘦 𝘫𝘢𝘳𝘦𝘯 𝘣𝘪𝘫 𝘥𝘦 𝘤𝘭𝘶𝘣?

“Ik heb er veel! Het mixtoernooi op Hemelvaartsdag blijft me altijd bij, dat was zo’n gezellige dag. ’s Ochtends was het al druk op de Koepel en er was voor iedereen wat te doen. Ik heb zelf nog meegedaan. De grondlegger van dat toernooi, Paolo Porcu, was een fantastische, sympathieke man en trainer van het eerste. Hij kwam ook vaak kijken bij het tweede toen ik daar coach was. En natuurlijk de vrijwilligersavond elk jaar, dat vond ik altijd een geweldig initiatief van het bestuur.”

𝘜 𝘸𝘢𝘴 𝘰𝘰𝘬 𝘫𝘢𝘳𝘦𝘯𝘭𝘢𝘯𝘨 𝘰𝘯𝘥𝘦𝘳𝘥𝘦𝘦𝘭 𝘷𝘢𝘯 𝘥𝘦 𝘸𝘦𝘳𝘬𝘱𝘭𝘰𝘦𝘨. 𝘞𝘢𝘵 𝘮𝘢𝘢𝘬𝘵𝘦 𝘥𝘢𝘵 𝘻𝘰 𝘣𝘪𝘫𝘻𝘰𝘯𝘥𝘦𝘳?

“De werkploeg was echt een geweldige tijd. We waren er meestal op maandag, dinsdag, woensdag en vrijdagochtend. Donderdag noemden we de snipperdag, tenzij er regen voorspeld werd, dan moest er eerder gekalkt worden. We deden van alles: schuren, schilderen, repareren, lijnen kalken en schoonmaken. Er was altijd wel wat te doen. Toon Buijs had ook altijd een klusje liggen. De maandagmorgen was het gezelligst. Dan werd er volop gepraat over Feyenoord, Ajax en natuurlijk DBGC. Toen de nieuwe kleedkamers kwamen, hebben we die ook samen schoongemaakt. Ze zijn prachtig geworden. Alleen dat automatische douchesysteem was wennen… iedereen heeft daar al een keer een natte rug van gehad, haha.”

𝘞𝘢𝘢𝘳 𝘥𝘦𝘯𝘬𝘵 𝘶 𝘮𝘦𝘵 𝘦𝘦𝘯 𝘨𝘭𝘪𝘮𝘭𝘢𝘤𝘩 𝘢𝘢𝘯 𝘵𝘦𝘳𝘶𝘨 𝘶𝘪𝘵 𝘶𝘸 𝘵𝘪𝘫𝘥 𝘢𝘭𝘴 𝘤𝘰𝘢𝘤𝘩 𝘷𝘢𝘯 𝘩𝘦𝘵 𝘵𝘸𝘦𝘦𝘥𝘦 𝘦𝘭𝘧𝘵𝘢𝘭?

“Dat moet het seizoen zijn waarin we ongeslagen kampioen werden, begin jaren tachtig. We speelden wel eens gelijk, maar we verloren niet één keer. Dat was echt een prachtig jaar. Na dat kampioenschap hebben we een goed feestje gevierd. Ik had een leuk elftal met jongens als Hans Buijs en Wim de Vos, die net overkwamen uit de A’s. Veel spelers trouwden in die tijd ook, en dan werd ik uitgenodigd voor de bruiloften. Dat waren echt mooie tijden.”

𝘞𝘢𝘵 𝘻𝘰𝘶 𝘶 𝘸𝘪𝘭𝘭𝘦𝘯 𝘮𝘦𝘦𝘨𝘦𝘷𝘦𝘯 𝘢𝘢𝘯 𝘥𝘦 𝘯𝘪𝘦𝘶𝘸𝘦 𝘨𝘦𝘯𝘦𝘳𝘢𝘵𝘪𝘦 𝘷𝘳𝘪𝘫𝘸𝘪𝘭𝘭𝘪𝘨𝘦𝘳𝘴?

“Als je tijd hebt, sluit je aan bij de werkploeg. Het was een verrijking voor mijn leven en ik heb er een fantastische tijd gehad. En verder: wees zuinig op onze prachtige nieuwe kleedkamers. Ze zien er fantastisch uit, zorg er samen voor dat dat zo blijft.”

𝘞𝘢𝘢𝘳 𝘣𝘦𝘯𝘵 𝘶 𝘩𝘦𝘵 𝘮𝘦𝘦𝘴𝘵 𝘵𝘳𝘰𝘵𝘴 𝘰𝘱 𝘢𝘭𝘴 𝘶 𝘵𝘦𝘳𝘶𝘨𝘬𝘪𝘫𝘬𝘵 𝘰𝘱 𝘶𝘸 𝘵𝘪𝘫𝘥 𝘣𝘪𝘫 𝘋𝘉𝘎𝘊?

“Ik weet niet of trots het goede woord is, maar ik heb altijd goed met iedereen kunnen omgaan. Er zijn natuurlijk altijd verschillende meningen, maar bij DBGC kwam het altijd weer goed. En dat vind ik misschien nog wel het mooiste van alles.”

Johan, namens de hele vereniging: bedankt voor je jarenlange inzet, betrokkenheid en de vele gezellige momenten. DBGC is trots op vrijwilligers zoals jij!